Odile Kinart verrast met verstilling

Ze heeft iets met ezels. En wie de Genkse beeldhouwster Odile Kinart (1945) een beetje kent, begrijpt meteen waarom. Want ezels hebben iets ontroerends en sprookjesachtigs. Ze zijn de underdogs van de paardachtigen. Een tikje minder trots en statig, maar o zo poëtisch en dromerig. Het hoeft niet te verbazen dat ‘Het ezeltje’ van de Nederlandse dichteres en psychiater Vasalis (1909-1998) één van Odiles favoriete gedichten is. De lyrische eerbied voor gewone dingen. De bewondering van de verwondering. Het dromerige escapisme. Ze vormen de rode draad in de beeldende poëzie van Odile Kinart, net als in de geschreven poëzie van Vasalis.

... To read this complete article you need a Premium or Digital subscription

Subscribe & login and you will be able to continue your reading

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: